KH waarde

De carbonaathardheid of KH-waarde, is een belangrijke pijler in het vijvermilieu. De KH-waarde wordt wel tijdelijke hardheid genoemd. Ook wordt wel gesproken van het zuurbindende vermogen.
Carbonaat ontstaat door binding van vrij koolzuur (CO2) aan calcium en of magnesium. Het vormt daarmee een koolzuur (CO2)-bron voor waterplanten en algen. Wanneer het milieu (micro-organismen) voldoende CO2 vrijgeeft om de behoefte te dekken voor de plantengroei, zal de KH-waarde stabiel blijven. Wanneer echter de behoefte van de planten aan CO2 hoger is dan het aanbod, zal de CO2-bron uit het carbonaat worden aangesproken en daalt de KH-waarde. Een goede KH-waarde ligt tussen 6° en 10°dH. Met een eenvoudige test is ook deze waarde te bepalen.

Wanneer de ontwikkeling van het vijvermilieu stagneert, zal de KH-waarde dalen wat gepaard gaat met een oplopende pH waarde. Bij toename van het vrije koolzuur zal daarentegen de KH-waarde toenemen en de pH afnemen. Dit zien we vooral in het najaar en de winter als de groei van de waterplanten afneemt of stilstaat. Er is dan immers een verminderende afname van C02. Dit natuurlijke proces van koolzuurbinding voorkomt verzuring van het milieu en zorgt ervoor dat er geen zuurstofgebrek kan optreden. Overigens kan het koolzuur zich alleen maar binden indien de GH-waarde voldoende hoog is, boven de 8 °dH.

In nieuwe vijvers, maar ook in stagnerende vijvers, kan het nodig zijn de carbonaathardheid te verhogen. Hiervoor zijn speciale middelen verkrijgbaar die langdurig de KH waarde verhogen.